2008/Aug/31

วันนี้เป็นวันหยุด แต่ทำไมฝนต้องตกด้วยนะ มันทำให้ผมออกไปไหนไม่ได้

แต่อันที่จริงถึงจะออกไปไหนได้  ผมก็ไม่อยากออกอยู่ดี ผมบ้าไปแล้วใช่มั้ย? 

ฝนตกแบบนี้ อากาศเงียบเหงาแบบนี้มันทำให้ผมคิดถึงคนที่ไม่ควรจะคิด 

ทำไมผมต้องคิดถึงเค้าด้วยนะ?

เค้าทำให้ผมร้องไห้ เสียน้ำตาเท่าไหร่ เค้าทำให้ผมแทบจะเป็นบ้าตายยังไง เค้าไม่เคยรู้เลย

หรือเป็นเพราะผมเลือกที่จะไม่บอกความรู้สึกของผมเองนะ

ผมต้องทนเจ็บ ต้องฝืนยิ้ม เวลาที่เจอเค้า ที่สำคัญเวลาที่เค้าพาใครคนนั้นมาด้วย

ผมอยากจะหนีหายไปจากเค้าจริงๆ แต่ผมก็ทำไม่ได้
 
ผมพยายามที่จะลืมเค้า แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ก็ยิ่งนึกถึง

ผมไม่กล้าที่จะไปจากเค้า มันทำใจไม่ได้ พยายามไม่สนใจเค้าเท่าไหร่

แต่สุดท้ายผมก็ต้องแอบมองเค้าอยู่ดี

ทำไมผมเป็นแบบนี้นะ  ผมอยากให้เค้าจำผมได้บ้าง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้

เพราะผมไม่เคยมีตัวตน

ผมไม่เคยสำคัญพอที่เค้าจะจดจำ ทำไมถึงมีแต่ผมเท่านั้นที่เป็นฝ่ายจำเค้าได้

ทั้งๆที่เค้าก็ลืมผม ไปมีคนอื่นแล้ว

ทั้งๆที่ผมอยากจะเกลียด เพื่อจะลืม แต่ผมก็ทำไม่ลง  ผมไม่เคยรู้สึกแย่กับเค้าได้

การลืมคัยซักคน ที่เค้าไม่สามารถจำเราได้ แต่กลับต้องมาอยู่ใกล้กันแบบนี้มันยากจริงๆเลย คุณรู้มั้ย?

เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะผมมันพลาดเองกับเรื่องที่เกิด ผมผิดเอง ผมทำตัวเอง

ถ้าผมเลือกที่จะไม่ตามหาความทรงจำ เหมือนกับเค้า ผมคงไม่เจ็บปวดแบบนี้

ผมโง่เองใช่มั้ย เพราะเค้าไม่สนใจอดีตเหมือนผม ตอนนี้เค้าเลยเป็นคนที่มีความสุข

ผมไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย ทำไมถึงมีแต่ผมที่ทรมานอยู่คนเดียวล่ะ?

ผมอยากให้เค้ารู้ แต่ผมก็ไม่อยากให้เค้ามาสงสารแล้วก็นึกสมเพชผม  ผมไม่ต้องการ

อย่างน้อยเค้าก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้ว

มันแย่และทรมานจริงๆ ผมเหนื่อยกับการที่ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกเอาไว้

ต้องพยายามทำเหมือนไม่เป็นอะไร ไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างผมกับเค้า

บางครั้งเค้าทำเหมือนกับว่าจะจำเรื่องของเราได้ เค้ามาเทคแคร์ดูแลผม

ทำเหมือนกับว่าผมพิเศษกว่าคนอื่น

ทำไมเค้าต้องมาทำดีกับผมด้วยนะ มันทำให้ผมคิดไปไกล

แต่สุดท้ายก็พบว่า ผมบ้าไปอยู่คนเดียว เค้าลบและลืมผมไปหมดทั้งใจจริงๆ

ผมต้องนอนร้องไห้คนเดียวทุกคืน คิดถึงเค้าอย่างบ้าคลั่งทุกคืน แต่ละคืนกว่าผมจะข่มตานอนได้

ก็มีแต่เรื่องของผมกับเค้าวนเวียนอยู่ในหัวเต็มไปหมด ไม่ซิ ไม่ใช่แค่ก่อนนอนหรอก

แต่ผมคิดถึงเค้าตลอดเวลา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน จะทำอะไร ผมเหมือนคนใกล้บ้าเต็มที

ตอนนี้ผมรู้สึกว่าความรู้สึกมันจะถึงขีดสุดแล้ว แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปได้

ถ้าเป็นคุณๆจะทำยังไง?......ฝนข้างนอกหยุดตกแล้ว ท้องฟ้าก็เริ่มสดใส


แล้วเมื่อไหร่ชีวิตผมจะเป็นแบบนี้มั่งนะ????

*************************************************

fic,,,,

edit @ 31 Aug 2008 10:03:10 by JJ_JiBBy

edit @ 31 Aug 2008 10:05:16 by JJ_JiBBy